Szachy łączą się z ideą porządku, sądzenia i dyscypliny w starożytnym Egipcie. Początek sięga senetu, starego gry symbolicznie związanej z pośmierciem. Następnie opisano wprowadzenie shatranżu do Egiptu islamskiego i jego rozwój w kulturze, gdzie szachownica stała się metafórą dla etyki, strategii i granic ludzkich możliwości. Autorzy trzymają się ostrożnie, unikając przypisywania bezpośrednich ciągłości, gdy dowody są niepewne. Obraz przedstawia fresk z grobu królowej Neferkary (1295–1255 p.n.e.). Związki między szachami a egipską filozofią są złożone. Senet, choć przypominający szachy, miał inny cel – odzwierciedlał przejście duszy do nieba. Shatranż, który pojawił się w Egiptie islamskim, wpłynął na kształtowanie się szachów, ale nie ma dowodów na bezpośredni wzór. Autorzy podkreślają, że szachownica staje się narzędziem myślenia o etyce i strategii, ale nie można stwierdzić, że jej zasady są odwzorowaniem egipskich zasad. Wspomnienie fresku z grobu Neferkary podkreśla symboliczne znaczenie gry w kulturze starożytnego Egiptu. Związki szachów z kulturą egipską są interesujące, ale wymagają dokładnej analizy. Niektórzy badacze mogą argumentować, że szachy są pochodną senetu, ale autor